يُرِيدُونَ مىخواهند يعنى طمع مىدارند يا قصد مىكنند أَنْ يَخْرُجُوا مِنَ النَّارِ آنكه بيرون آيند از آتش دوزخ وَ ما هُمْ بِخارِجِينَ مِنْها و نيستند ايشان بيرون آيندگان از آتش وَ لَهُمْ عَذابٌ مُقِيمٌ و مر ايشان راست عذابى دايم كه زوال و انقطاع نيابد وَ السَّارِقُ وَ السَّارِقَةُ و مرد دزد و زن دزد فَاقْطَعُوا أَيْدِيَهُما پس ببريد دستهاى راست ايشان را چون اخذ نصاب كنند كه ربع دينارست نزد امام شافعى رح و ده درم نزد امام اعظم رح و سه درم نزد امام مالك رح و زياده چند آنچه باشد از حرز يعنى جائى كه در ان نگاه داشته باشد چون خانه و صندوق يا از كسى كه نگاه مىدارد مثلا در راه يا در مسجد و پنهان بردارند جَزاءً بِما كَسَبا خدا پاداش مىدهد ايشان را پاداش دادنى به‌آنچه كرده‌اند و آن ترك حرمتست در مال مؤمن نَكالًا مِنَ اللَّهِ و عقوبت مىكند ايشان را عقوبتى صادر از حق تا پند او شود و بازدارد او را از رجوع به مثل آن عمل وَ اللَّهُ عَزِيزٌ و خدا غالب است در حكم حَكِيمٌ دانا به حكمت آنچه بدان حكم مىكند فَمَنْ تابَ پس هر كه توبه كند مِنْ بَعْدِ ظُلْمِهِ بعد از ستمكارى خود يعنى دزدى وَ أَصْلَحَ و بصلاح آرد كار خود را به‌آنكه تراضى خصم كند و عازم و جازم باشد بر آنكه باز بدزدى عود ننمايد فَإِنَّ اللَّهَ يَتُوبُ عَلَيْهِ پس به درستى كه خدا توبه او قبول كند اما قطع يد ساقط نشود بر آن تائب إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ به درستى كه خدا آمرزگارست گناهان او را رَحِيمٌ مهربانست برو كه در محشر او را رسوا نه‌كند أَ لَمْ تَعْلَمْ آيا ندانستى خطاب به حضرتست و مراد امت‌اند يعنى دانستيد أَنَّ اللَّهَ آنكه خدا لَهُ مُلْكُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ مر او راست پادشاهى آسمانها و زمينها يُعَذِّبُ مَنْ يَشاءُ عذاب مىكند هرك را مىخواهد چنانچه سارق را بقطع يد وَ يَغْفِرُ لِمَنْ يَشاءُ و مىآمرزد هرك را مىخواهد يعنى سارق را بعد از توبه وَ اللَّهُ عَلى كُلِّ شَيْءٍ و خدا بر همه چيزها از مغفرت و تعذيب قَدِيرٌ تواناست .